LOOKING ON EVERYTHING ?
EXPLORE ON EVERYTHING
“NZYME” อ่านว่า เอ็น – ไซน์ ที่เป็นชื่อที่เกิดขึ้นมาจากความพ้องเสียงของการผสมสองสิ่งเข้าด้วยกัน คือคำว่า Design ที่แปลว่าออกแบบ และ N ที่มาจากตัวอักษรภาษาอังกฤษตัวแรกในชื่อเล่นของเธอ เป็นไอเดียในการตั้งชื่อแสนน่ารักที่คุณแม่มอบให้ นิ้ง - สุวิมล นำสวัสดิ์ จึงเลือกใช้ชื่อนี้เป็นนามปากกาประจำตัว มาตั้งแต่ช่วงที่เธอเริ่มต้นค้นหาลายเส้นของตัวเองในฐานะนักศึกษา จนพัฒนากลายมาเป็นลายเส้นแนวลดทอนที่เป็นเอกลักษณ์ประจำเธอในปัจจุบัน
เด็กหญิงกับหนังสือการ์ตูน
ถ้าถามว่ารู้ตัวตอนไหน นิ้งคิดว่าคำตอบก็คงจะใกล้เคียงกับศิลปินคนอื่น ๆ เลยค่ะ ว่าเกิดจากการได้อ่านการ์ตูนและวาดภาพตาม ในตอนนั้นนิ้งจะชอบอ่านมังงะจากญี่ปุ่นค่ะ อย่างเรื่อง Dragon Ball หรือ One Piece ถ้าเป็นฝั่งของไทยก็จะเป็นขายหัวเราะ มหาสนุก สาวดอกไม้กับนายกล้วยไข่ หรือปังปอนด์ เวลาเจอหน้าที่ชอบก็จะวาดแบบลอกตามต้นฉบับเลย พอเพื่อนหรือครูได้เห็น เขาก็ชอบกัน นิ้งในตอนนั้นก็เลยรู้สึกว่า ‘เราเองก็ทำอันนี้ได้นะ และก็ทำได้ดีด้วย’ เลยทำมากขึ้นเรื่อย ๆ จนตอนเลือกมหาวิทยาลัยก็ยังเลือกเรียนในแนวนี้
ลายเส้นที่มีเฉพาะองค์ประกอบสำคัญเท่านั้น
เมื่อสมัยมัธยมฯ ลายเส้นของนิ้งมักจะเป็นแนวญี่ปุ่นตามการ์ตูนมังงะที่อ่าน แต่ช่วงที่เริ่มต้นพัฒนาลายเส้นของตัวเองขึ้นมาจริง ๆ น่าจะเป็นช่วงเรียนมหาวิทยาลัย ประมาณชั้นปีที่สาม ในตอนนั้นโลกมันกว้างขึ้น นิ้งเลยได้รู้จัก Pinterest, Twitter ซึ่งมันทำให้เราได้เห็นผลงานของศิลปินมากมาย ทั้งในและต่างประเทศ ตัวนิ้งเองก็เลยเริ่มต้นค้นหา ทดลองวาดไปเรื่อย ๆ ว่าเราวาดในรูปแบบไหนแล้วรู้สึกชอบมากที่สุด จนกลายมาเป็นลายเส้นในทุกวันนี้ ซึ่งนิ้งก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะนิยามมันออกมาว่าเป็นศิลปะแนวไหน
เรื่องสไตล์งานก็จะเป็นงานที่ไม่ค่อยมีดีเทล มีรายละเอียดในภาพเยอะ เป็นสไตล์ที่ลดทอนรายละเอียดลงมากให้ได้มากสุด อย่างพวกองค์ประกอบบนใบหน้า นิ้งก็จะเหลือแค่ส่วนที่มันสำคัญที่อยากเน้นเท่านั้น เช่น ทรงผม คิ้ว ปาก หรือถ้ามีตา ก็จะวาดตาออกมาแค่ในส่วนของตาขาวเท่านั้น ส่วนการใช้สีก็จะเลือกใช้โทนสีที่มันไม่สมจริง เพราะถ้าเราใช้สีแบบเดิม ๆ มันก็จะดูน่าเบื่อเกินไป เช่น สีของเนื้อก็จะไม่ใช้สีเหลืองหรือว่าน้ำตาล แต่นิ้งจะใช้สีชมพูแทนเลยค่ะ
ถ้าถามว่าทำไมชอบลดทอนรายละเอียด ก็คงเป็นเพราะขี้เกียจค่ะ (หัวเราะ) ส่วนอีกเหตุผลหนึ่งคือเวลามองภาพรวมแล้ว นิ้งอยากให้มันรู้สึกสบายใจสบายตา ไม่ต้องเพ่งดูรายละเอียดเยอะ ๆ แค่ให้ภาพรวมมันไปในทิศทางเดียวกันก็พอใจแล้วค่ะ
ทุกสิ่งที่เสพกลายมาเป็นแรงบันดาลใจได้ทั้งหมด
ไม่ได้จำกัดแนวทางผลงานของตัวเอง และนิ้งเองก็มักจะปล่อยให้มันเป็นไปตามธรรมชาติ ขึ้นอยู่กับว่าในช่วงนั้นนิ้งกำลังอินกับอะไร อย่างดนตรีฮิปฮอป นิ้งก็จะวาดออกมาเป็นภาพที่มีผู้ชายเป็นตัวละครหลัก มีความแมน สวมสร้อยทอง หรือพอเริ่มมาฟังเพลงของวงเกิร์ลกรุ๊ป นิ้งก็จะเริ่มวาดผู้หญิงมากขึ้น นิ้งอยากให้ตัวเองได้สนุกไปกับการทดลองใหม่ ๆ มากกว่ามานั่งฟิคแนวทางของตัวเองตลอดไป แต่ที่มาของผลงานหลัก ๆ ก็คงจะเป็นความชอบในภาพยนตร์หรือเพลงค่ะ อย่าง ผลงานแฟนอาร์ต Yellow Fever ของพี่ PYRA ก็เกิดมาจากความรู้สึกที่อินมาก ๆ หลังจากที่ได้ฟังเพลงของพี่เขาค่ะ
ถึงจะวาดจากสิ่งที่ชอบ แต่ไม่มีผลงานที่ชอบมากที่สุด
ถ้าจะให้เลือกผลงานที่รู้สึกชอบที่สุด นิ้งก็ตอบไม่ได้ค่ะ เพราะนิ้งเป็นคนเบื่อง่ายมาก ในตอนที่วาดภาพเสร็จและโพสต์งานลงไอจีไปแล้วก็รู้สึกชอบงานอยู่พอสมควร แต่พอเวลาผ่านไปสักอาทิตย์หรือสองอาทิตย์ กลับมาดูซ้ำอีกครั้งก็เบื่อไปแล้ว แล้วก็จะมีความรู้สึกที่อยากวาดในรูปแบบใหม่ให้ดีกว่ารูปเดิม ถ้ามีโอกาสก็จะหยิบกลับมาปรับใหม่อีกครั้งเหมือนกันค่ะ
จากแฟนอาร์ตสู่งานมิวสิกวิดีโอ “ซุปเปอร์ไซย่า – URBOYTJ FT. MAIYARAP”
ต้องบอกว่างานนี้เป็นงานที่โชคดีมากเลยค่ะ ต้องเล่าก่อนว่านิ้งชอบผลงานของพี่เต๋า (URBOYTJ) มาตั้งนานแล้วค่ะ พอเขาปล่อยผลงานอัลบั้ม Self Made นิ้งก็เปิดฟังทันที จนไปเจอกับเพลงหนึ่งที่ชื่อว่า “ซุปเปอร์ไซย่า” พอฟังแล้วมันใช่เลย! เดือดมาก! แล้วชื่อก็ยังมาจากการ์ตูน Dragon Ball ที่ตัวเองชอบด้วย พอมาอยู่กับดนตรีแนวฮิปฮอปเลยรู้สึกว่าต้องวาดแล้วแหละ พอได้เริ่มนิ้งก็วาดไม่ยั้งเลยค่ะ ยิ่งไม่ใช่งานลูกค้าแล้วก็ใส่ความเป็นตัวเองเข้าไปเต็มที่ พอเสร็จก็โพสต์ลงไอจีแล้วแท็กพี่เต๋ากับพี่แชมป์ (MAIYARAP) พี่เต๋าเองเขาก็เห็นเลยมาคอนเมนต์และก็แชร์ลงสตอรี่ตัวเอง นิ้งก็สบายใจแล้วที่เขาได้เห็นแฟนอาร์ตของเรา
แล้วหลังจากนั้น ก็มีผู้กำกับ MV ทักเข้ามาบอกว่า เดี๋ยวเพลงนี้จะมีการทำมิวสิกวิดีโอ แต่ยังไม่ได้ถ่ายตอนนี้ สนใจอยากทำไหม? นิ้งก็ตอบกลับไปเลย ว่าสนใจมากค่ะ! แล้วเขาก็หายไปเลยจนกระทั่งปลายปีที่ผ่านมา เขาก็ทักกลับมาอีก เราก็เลยได้ร่วมงานกันค่ะ
ตอนทำงานก็มีการปรับกันเยอะอยู่พอสมควรเลยค่ะ เพราะจากที่พี่เขาบรีฟมา เขาอยากได้ลายเส้นที่มีความเป็นคอมมิค แต่สไตล์ของนิ้งอาจมีความลดทอนรายละเอียดมากเกินไปหน่อย เลยต้องปรับด้วยการเติมแสงเงา ผม และหน้าตาเพิ่มเติม ใช้เวลาทำในส่วนของนิ้งอยู่ประมาณหนึ่งเดือนเลยค่ะ กว่าจะออกมาเป็นงานที่ลงตัว โดยทั้งหมดจะเป็นอนิเมชั่นคัตสั้น ๆ 11 คัต เวลาประมาณ 1 – 2 วินาทีค่ะ ฟีดแบคตอนมิวสิกวิดีโอก็ค่อนข้างดีเลยค่ะ แต่นิ้งกลับหลอนเพลงนี้ไปเลยค่ะ เพราะเวลาได้ยินแล้วจะทำให้นึกถึงตอนทำงานที่ต้องอดหลับอดนอน (หัวเราะ)
“Behide The Mascot” ผลงาน NFT ที่เกิดจากความสนุกและประเด็นสังคม
เพราะสถานการณ์ในตอนนี้ทำให้งานบางงานโดนเลื่อนออกไป และช่วงนั้นก็ได้ข่าวว่าพี่ตุ๊ (IllustraTU) เขาเอางานใน NFT ไปประมูลแล้วได้ราคาเหยียบหลักแสน นิ้งก็เลยสนใจอยากลองทำบ้างค่ะ ในตอนที่ทำคอลเล็คชั่นแรก นิ้งก็นั่งสเก็ตช์งานและคิดว่ามันควรจะออกมาเป็นอย่างไร จนได้ไอเดียว่าจะวาดเป็นตุ๊กตาหัวหลุด แต่ถ้าหัวหยุดออกไปเฉย ๆ มันก็คงธรรมดาเกินไป แล้วถ้าวาดให้หลุดออกมาเห็นเป็นกล้ามเนื้อทุกตัวก็น่าเบื่ออีก นิ้งเลยวาดให้มันมีความแตกต่างกันไปเลยในแต่ละตัว กลายเป็น “Behide The Mascot”
งานชุดนี้มันมีคอนเซ็ปต์ว่า ‘เราจะไม่มีทางรู้เลยว่าคน ๆ นั้น เป็นคนนิสัยอย่างไร จนกว่าเขาจะถอดมาสคอตของตัวเองออก’ ซึ่งนิ้งก็จะหยิบเอาเรื่องราว ประเด็น หรือข่าวในชีวิตประจำวันมาวาด อย่างตัวแรกของคอลเล็คชั่นที่เป็นพระ ก็เอามาข่าวจากพระปลอมในสมัยนี้ นิ้งเลยวาดเป็นพระที่ถอดหัวออกมาแล้วเป็นปีศาจอยู่ข้างใน ส่วนตัวอื่น ๆ นิ้งก็พยายามคิดต่อไปว่ามีอะไรบ้างที่เราจับมาเล่นแล้วมีความน่าสนใจ เลยได้ประเด็นอื่นด้วย อย่างตัวตำรวจที่ถอดหัวออกมาเป็นโจร ก็สะท้อนถึงพฤติกรรมตำรวจในทุกวัน หรืออย่างตัวหมาป่า ที่นิ้งให้เป็นตัวแทนของคนที่ชอบบูลลี่คนอื่น แต่พอถอดหัวออกมากลับเป็นแกะ ที่เป็นตัวแทนของคนที่เคยถูกบูลลี่มาก่อน ซึ่งผลตอบรับก็ดีมากเลยค่ะ ขายหมดทั้งหกตัวภายในเวลาประมาณชั่วโมงกว่า ๆ
สำหรับ Behide The Mascot 2nd Drop นิ้งก็ยังใช้คอนเซ็ปต์เดิม แล้วหยิบเอาประเด็นที่น่าสนใจมาทำ อย่างตัวทหาร ก็มาจากเหตุการณ์การเมืองเลยคะ ถึงภายนอกจะเป็นทหารติดยศมีดาว แต่พอถอดหัวออกมาแล้วเป็นหมูที่กำลังเคี้ยวข้าว เป็นตัวแทนของทหารที่เข้ามาโกงกินบ้านเมือง เสมือนหมูที่ตละกะ แต่สำหรับชุดที่สองนิ้งเองก็พยายามทำอะไรให้มันสนุกและใหม่ เพราะพอมองย้อนกลับไปดูงานที่คอลเลคเตอร์ซื้อแล้ว พบว่ามันเป็นงานที่สนุก เลยได้เป็นตัวนักร้องวงร็อค ที่ถอดหัวออกมาเป็นซาตาน เป็นการล้อเลียนไปกับประโยคที่คนชอบพูดว่านักดนตรีดัง ๆ มักขายวิญญาณให้ซาตาน เป็นงานที่ไม่ได้ใส่เรื่องประเด็นสังคมการเมืองเข้าไปมาก แต่คนก็ชอบเหมือนกันค่ะ
โปรเจกท์ที่อยากท้าทายความสามารถของตัวเอง
ที่ผ่านมานิ้งทำงานชิ้นเล็กที่วาดคาแรคเตอร์หนึ่งถึงสองตัวในงานมาโดยตลอด ก็เลยอยากลองทำงานที่มีสเกลใหญ่มากขึ้นค่ะ นิ้งอยากทำงานเป็นโปสเตอร์ที่รวบรวมคาแรคเตอร์ต่าง ๆ มาไว้ในสถานที่เดียวกัน เป็นงานที่คิดว่าจะทำลง Foundation ด้วยค่ะ ตอนนี้ก็เตรียมคาแรคเตอร์ไว้แล้วประมาณหนึ่ง เป็นคอนเซ็ปต์ที่เล่าถึง ‘การถูกกดขี่ของผู้หญิง’ ในสมัยก่อน อย่างเช่น เมดูซ่า ที่ถูกเทพโพไซดอนข่มขืนในวิหารของเทพีอะธีนา แล้วเทพีก็โกรธเมดูซ่า เพราะเธอทำให้วิหารแปดเปื้อน จึงถูกสาปให้กลายเป็นปีศาจที่มีหัวเป็นงู หรืออย่างนางวันทอง ที่ถูกผู้ชายคนนู้นคนนี้ลากไปที จนต้องจบชีวิตด้วยการฆ่าตัวตาย แล้วก็นางสีดาที่จู่ ๆ ก็ต้องลุยไฟเพื่อพิสูจน์ความรัก แม้กระทั่งการล่าแม่มดในต่างประเทศ ที่จะชอบจับตัวผู้หญิงมาเผาฆ่า พวกคาแรคเตอร์เหล่านี้ นิ้งอยากหยิบขึ้นมาวาดด้วยลายเส้นของตัวเอง เป็นโปสเตอร์ที่เล่าถึงการถูกกดขี่ของเพศหญิงจากเพศชายในสมัยก่อน
ทิศทางในอนาคตของศิลปินรุ่นใหม่ที่ชื่อ NZYME
หลังเรียนจบ นิ้งคิดว่าจะลองทำฟรีแลนซ์ไปสักพักก่อนเพื่อเก็บผลงานไว้สมัครงานประจำหลังหมดช่วงโควิด-19 แต่พอทำงานฟรีแลนซ์ไปแล้ว คนเริ่มรู้จัก มีงานเข้ามาอย่างต่อเนื่อง นิ้งเลยคิดว่าตัวเองคงจะทำเพจต่อไปค่ะ อยากทำงาน NFT และพวกงานสติกเกอร์คาแรคเตอร์ของตัวเอง แล้วก็อยากจะทำงานแฟนอาร์ตให้มากขึ้นด้วย เพราะที่ผ่านมานิ้งทำแต่งานจ้างของลูกค้า พอมองย้อนกลับไปเทียบกับช่วงปีก่อน ๆ แล้วพบว่างานตัวเองมันขาดความสนุก เลยอยากให้ตัวเองกลับมาให้ความสนใจกับสิ่งนี้มากขึ้นค่ะ และในอนาคตนิ้งเองก็คิดว่าเพจก็จะมีผลงานปั้นโมเดลคาแรคเตอร์แบบ 3D ด้วยค่ะ เพราะนิ้งเรียนทางแอนิเมชั่นมา ก็เลยอยากจะนำมาต่อยอดกับการออกแบบคาแรคเตอร์ด้วยค่ะ
NZYME ศิลปินเจ้าของงานสุดจี๊ดจากการลดทอนและโทนสีจัดจ้านเกินจริง
/
‘เทคโนโลยีทำให้ทุกอย่างเข้าถึงง่าย รวดเร็ว แต่ชีวิตเราต้องการอะไรที่ลึกซึ้งไปมากกว่านั้น’ เป็นสิ่งที่เราพอจะจดจำได้ เมื่อนึกย้อนกลับไปถึงวันที่ได้พูดคุยกับเขา แต่บทสนทนาที่มีระยะเวลานานราวหนึ่งชั่วโมงกว่า ระหว่าง EVERYTHING กับ “ธู จารุศร” ผู้เป็นนักร้องนำ มือกีต้าร์ และหัวเรือสำคัญของ Wicked Lights นั้น กลับซุกซ่อน “มุมมอง” ที่เขาใช้นิยามความหมายของชีวิต ในฐานะมนุษย์คนหนึ่ง และ “ประสบการณ์” ที่สั่งสมมากว่า 30 ปี บนเส้นทางการเป็นศิลปินอิสระ ที่มากล้นเสียจนเราคงย่อสรุปจับใจความผ่านประโยคสั้นๆ ไม่ได้
/
แค่ได้อ่านชื่อ ก็เชื่อว่าคิ้วของทุกคนคงต้องผูกกันเป็นปมด้วยความสงสัยแล้วว่า ‘บะหมี่ถ้วย ใช้ชื่อนี่เป็นชื่อศิลปินจริงดิ’, ‘มาทำเพลงเอาตลกหรือเปล่าเนี่ย’ บอกไว้ก่อนเลยว่า ไม่ ไม่ตลกเลย เพราะชีวิตที่ซุกซ่อนอยู่เบื้องหลังผลงานเพลงของ Cupnoodle หรือ “ซาช่า โจสท์” นั้น เต็มไปด้วยความพยายาม ความตั้งใจ จนบางครั้งก็ต้องยอมเสียสละบางสิ่งบางอย่างเพื่อให้ได้ไขว่คว้าความฝันวัยเด็กในการเป็นศิลปิน ที่ในช่วงหลายสิบปีที่ผ่านนั้น เธอแทบจะผ่านประสบการณ์การลงมือทำมาหมดทุกอย่างแล้วเพื่อเข้าใกล้วงการดนตรีให้ได้มากที่สุด (ซึ่งเยอะจนเราเชื่อว่าคงเขียนเล่าได้ไม่ครบ) แต่แม้จะมุ่งมั่นออกตัววิ่งบนเส้นทางนี้ไปด้วยความรวดเร็วมากเท่าไหร่ ซาช่า ที่ ณ ตอนนั้นใช้ชีวิตอยู่ที่ลอนดอน ก็ยังคงไม่เห็นเส้นชัยของตัวเองสักที
/
ทันทีที่ Key Visual สถาปนิก’ 68 เผยแพร่ออกมา บทสนทนาปลุกสัญชาตญาณนักสืบในตัวทุกคนพร้อมใจกันทำงานแบบ Autopilot และระหว่างที่ตามหาเฉลยกันจริงจัง ทุกคนเริ่มหันมาตั้งคำถามต่อว่า Art Toys เกี่ยวข้องกับธีมงานอย่างไร รู้ตัวอีกทีวงสนทนาก็กระเพื่อมขยายกว้างขึ้น ส่งสัญญาณชัดว่า Key Visual ปีนี้เปิดฉากมาแบบสนุกเอาเรื่อง โดนเส้นกันสุดๆ
/
วัลลภ รุ่งกำจัด หรือ อุ้ม นักแสดงที่เชื่อมโยงความเป็นมนุษย์กับโลกของภาพยนตร์ ผ่านการสร้างชีวิตให้ตัวละครต่าง ๆ ได้ออกมาโลดแล่นแสดงความรู้สึกทางอารมณ์ให้กับผู้ชม แม้เขาจะไม่ได้เป็นนักแสดงที่มีชื่อเสียงในวงกว้างเทียบเท่ากับนักแสดงกระแสหลัก แต่ในเวทีระดับโลก “อุ้ม” ได้พิสูจน์ตัวเองกับการเป็นนักแสดงที่มีความสามารถที่ยอมทุ่มเทหลาย ๆ สิ่ง ให้กับงานศิลปะด้านการแสดงในภาพยนตร์เรื่องต่าง ๆ เหล่านี้อย่างสุดตัว
/
คงปฏิเสธไม่ได้ว่าก่อนหน้านี้เราได้รู้จักกับเธอคนนี้ในชื่อของ พัด หรือที่ชอบเรียกติดปากกันว่า พัด ZWEED N’ ROLL เจ้าของเสียงทุ้มมีเสน่ห์ นักร้องและนักแต่งเพลงที่ฝากผลงานเพลงเศร้าเอาไว้ในวงการมากมาย อาทิ ช่วงเวลา, Diary, อาจเป็นฉัน และอีกมากมาย ไม่มีอะไรแน่นอนแม้กระทั่งตัวเราเอง ช่วงเวลาจึงได้พัดพาให้เรามาทำความรู้จักกับ “MAMIO” ในฐานะศิลปินใหม่จากค่าย Warner Music Thailand ซึ่งเป็นอีกตัวตนหนึ่งของคุณพัดที่ไม่เคยถูกปลดปล่อยออกมาเลยตลอดชีวิตการทำงานในวงการสิบกว่าปีที่ผ่านมา หรือถ้าจะให้ซื่อสัตย์กับตัวเองจริง ๆ ก็อาจจะเป็นทั้งชีวิตที่เกิดมาเลยเสียด้วยซ้ำ
/
Whispers เป็นหนึ่งในวงดนตรีที่สะท้อนการเติบโตของวงการ Hardcore ในประเทศไทยอย่างแท้จริง ตั้งแต่จุดเริ่มต้นที่เป็นเพียงกลุ่มเพื่อนที่หลงใหลในดนตรี เพราะนอกจากจะเป็นผู้เล่น พวกเขายังเป็นกำลังสำคัญที่คอยผลักดันซีนฮาร์ดคอร์ในบ้านเรามาโดยตลอด ประสบการณ์ที่สั่งสมทำให้เกิดเป็นสไตล์เฉพาะของ Whispers สร้างความแตกต่างและเป็นเอกลักษณ์ จนทำให้พวกเขาก้าวไปสู่เวทีระดับสากล ถึงแม้พวกเขาจะอยู่ใต้ดินของไทย แต่เสียงคำรามของพวกเขาก็ดังไปไกลถึงทวีปยุโรป มาพบกับเส้นทางดนตรีที่เต็มไปด้วยแรงบันดาลใจและการเปลี่ยนแปลง กับวงฮาร์ดคอร์ระดับบท็อปของ Southeast Asia
We use cookies, localStorage and other technologies (collectively, "cookies") to recognise your browser or device, learn more about your interests, and provide you with essential features and services and for additional purposes. ( see details )