ในตอนนี้เราขอนำเสนอผลงานออกแบบบ้านอันโดดเด่นอีกครั้ง ของสถาปนิกสัญชาติไทยอย่าง NTHAA กับผลงานออกแบบบ้านที่แฝงตัวแนบเนียนกับธรรมชาติอย่าง “บ้านฤดูฝน” วิลล่าพักตากอากาศ ในพื้นที่เขตบ้านยางปู่โต๊ะ อำเภอเชียงดาว จังหวัดเชียงใหม่ ในขนาดพื้นที่ใช้สอย 142 ตารางเมตร ที่ออกแบบสำหรับการเข้าพักทุกช่วงฤดู เพื่อให้ผู้พักอาศัยได้สัมผัสกับประสบการณ์ของ “ฤดูแห่งการฟื้นฟูทางธรรมชาติและสุนทรียแห่งฝน” โดย เบล ณัฐพัชร์ ธนปุณยนันท์ หนึ่งในสถาปนิกผู้ออกแบบบ้านจากสตูดิโอสถาปัตยกรรม NTHAA กล่าวถึงความเป็นมาของบ้านหลังนี้ว่า

  “ด้วยความที่ที่ดินปลูกบ้านเป็นพื้นที่ที่อยู่บนเชิงเขา ทางที่จะเข้าไปตรงนั้นเป็นทางที่ต้องผ่านป่าตั้งแต่ช่วงต้นทางเข้า เป็นทางธรรมชาติที่ต้องลุยดินโคลนเข้าไปเหมือนเป็นสถานที่ลับ พอเข้าไปถึง ที่ดินจะเป็นพื้นที่ของสวนลำไยทั้งหมด พื้นที่ของบ้านจะมีจุดเด่นอยู่ที่ลำธารและบ่อน้ำร้อนตามธรรมชาติที่ไหลลงมาจากยอดเขาดอยหลวง ทำให้ที่ดินตรงนั้นทำการเพาะปลูกได้ดีมาก ด้วยความที่ที่ดินตรงนั้นยังค่อนข้างมีความลาดชันเป็นส่วนใหญ่ และหันหน้าไปทางดอยหลวงเชียงดาวตรงๆ ทางเจ้าของบ้านจึงมีโจทย์ที่ต้องการให้ผู้พักอาศัยเห็นทิวทัศน์ของดอยหลวงเชียงดาวและเห็นดาวตอนกลางคืนอย่างชัดเจน และอยากให้บ้านมีความเงียบสงบ เป็นบ้านวิลล่าลับที่เปิดให้คนเข้ามาสัมผัสกับธรรมชาติอย่างใกล้ชิด”

  บ้านฤดูฝน วางตัวอย่างแนบเนียนกับสภาพแวดล้อมรอบข้าง ทั้งงานออกแบบบ้าน รูปแบบของการสร้าง วัสดุที่ใช้ก่อสร้าง และสีสันของตัวบ้านที่มีความกลมกลืนกับธรรมชาติอย่างมาก จนทำให้เราสงสัยว่าสิ่งนี้เป็นแนวคิดในการออกแบบบ้านหลังนี้หรือไม่ ซึ่งทางสถาปนิกเผยกับเราว่า

  “นี่เป็นความตั้งใจในแนวคิดการออกแบบ เพราะพอเราไปเห็นที่ดินในการสร้างบ้าน เราก็รู้สึกว่าเหมือนเรากำลังจะไปสร้างสิ่งใหม่ในพื้นที่ธรรมชาติ พื้นที่ชุมชน หรือสวนเกษตร เราเลยคุยกับทางเจ้าของว่าอยากออกแบบให้บ้านหลังนี้มีลักษณะเหมือนซ่อนตัวอยู่ในป่า ในพื้นที่ไร่สวนแห่งนั้น ไม่อยากให้ตัวบ้านโดดเด้งออกมาเป็นบ้านมินิมอลลิสม์สีขาว ที่โผล่ออกมาอยู่ใจกลางป่าสีเขียวเข้ม หรือผืนดินสีน้ำตาลเข้ม เราเลยตั้งใจออกแบบบ้านให้กลมกลืนกับสภาพแวดล้อมของป่า โดยใช้ไม้ไทยเนื้อแข็งอย่าง ไม้ประดู่ ที่มีกลิ่นหอมอโรม่า โดยเฉพาะตอนเปียกชื้น ที่กลืนไปกับป่าสีเขียว และค่อยๆ เปลี่ยนสีสันเข้มขึ้นเรื่อยๆ ตามฤดูกาล หรือการปูหลังคาด้วยหญ้าคา ซึ่งเป็นวัสดุที่หาได้ง่ายมากๆ ในพื้นที่แถบนั้น แต่ด้วยความที่บ้านหลังนี้สร้างขึ้นเพื่อให้คนส่วนใหญ่ที่ใช้ชีวิตอยู่ในเมืองมาพักอาศัย และสามารถมีวันที่ออกไปพักอยู่ในป่าได้โดยไม่รู้สึกลำบากจนเกินไป ภายใต้หญ้าคาที่มุงหลังคาก็จะมีกระเบื้องลอนรองรับอยู่อีกทีเพื่อกันน้ำและสัตว์หรือแมลงรบกวน และเพื่อให้ช่างท้องถิ่นซ่อมแซมได้อย่างไม่ลำบากนัก”

  เบล สถาปนิกผู้ออกแบบ ยังเผยถึงแนวทางเบื้องหลังการออกแบบบ้านหลังนี้ว่า

  “เราเริ่มต้นการออกแบบตัวบ้าน จากสถานที่ตั้ง โดยมุ่งเน้นให้ตัวบ้านตั้งอยู่ในจุดที่มองเห็นทิวทัศน์ได้ชัดเจน แต่ไม่ขัดขวางทางน้ำ ทางลม เราจึงออกแบบให้ตัวบ้านขยับลงไปอยู่ด้านหน้าของเนินสักหน่อย เพื่อให้มีพื้นที่ให้ต้นลำไย หรือต้นไม้อื่นวางตัวปกคลุมหน้าบ้านได้ในระดับหนึ่ง และด้วยความที่บ้านตั้งอยู่บนทางเนิน เราจึงยกตัวบ้านขึ้นมาพอสมควร ในระดับที่น้ำป่าไหลพ้นบ้านผ่านเนินลงไปได้ แต่ก็ไม่ได้ยกสูงจนเกินไป ยังอยู่ในระดับที่เรายังรู้สึกว่าบ้านอยู่ในระดับพื้นดินเวลาเดินผ่าน รอบๆ บ้านจะมีรางน้ำปูนที่ระบายน้ำรอบๆ โครงสร้างฐานบ้าน กระจายออกไปทางด้านหน้าที่เป็นสวนลำไย เพราะฉะนั้น ไม่ว่าจะอยู่ในฤดูไหน น้ำก็จะไหลผ่านตัวบ้านออกไปหมด”

   ความน่าสนใจเบื้องหลังการสร้างสรรค์บ้านหลังนี้ก็คือการใช้ช่างท้องถิ่นในการก่อสร้างบ้านทั้งหมด

  สิ่งที่น่าสนใจอีกอย่างในการออกแบบและก่อสร้างบ้านฤดูฝนหลังนี้ก็คือ ความเป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม ด้วยการลดการสร้างผลกระทบต่อสภาพแวดล้อมและธรรมชาติบนที่ดินที่ปลูกสร้างบ้านหลังนี้ขึ้นมา ซึ่งสถาปนิกบอกกับเราว่า

  “ในการก่อสร้างบ้าน เราไม่ได้ทำการทะลวงหรือถมดินของพื้นที่ แค่ทำการปรับระดับผืนดินและสร้างพื้นปูนบางส่วนเพื่อรองรับโครงสร้างของบ้านและวางงานระบบ หล่อตอหม้อเพื่อเป็นฐานรากสำหรับวางเสา ผืนดินตรงไหนที่ถูกขุดเพื่อทำฐานราก เมื่อทำเสร็จแล้ว เราก็จะเอาดินเกลี่ยให้กลับมาอยู่เหมือนเดิม เราพยายามให้การก่อสร้างมีความเป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมในระดับหนึ่ง เหมือนเป็นการพบกันครึ่งทาง เรายกตัวบ้านขึ้นมาในระดับที่เราทำไหว และปล่อยให้ธรรมชาติไหลเข้ามาในจุดที่เราทำได้”

  การออกแบบและก่อสร้างเช่นนี้นี่เอง ที่ทำให้บ้านหลังนี้มีความกลมกลืนกับสภาพแวดล้อมธรรมชาติและป่าไม้พืชพรรณรอบข้างอย่างแนบเนียน

  “ตอนสร้างเรายังให้ช่างก่อสร้างผูกต้นไม้เอาไว้ เพื่อไม่ให้กิ่งก้านไม้หักเสียหายเยอะเกินไป ถึงแม้เราจะตัดกิ่งก้านเล็กๆ ออกบ้างเท่าที่จำเป็น แต่พอสร้างบ้านเสร็จ เราก็ปล่อยให้กิ่งก้านของต้นไม้งอกเงยเติบโตมาชิดกับตัวบ้านรอบๆ ทำให้ทิวทัศน์ของบ้านถูกปกคลุมห้อมล้อมด้วยต้นไม้ค่อนข้างเยอะ เหมือนเป็นบ้านลับที่ซ่อนอยู่ในป่ายังไงยังงั้น

  สิ่งนี้เป็นโจทย์ที่เราคุยกับเจ้าของบ้านมาตั้งแต่แรก จากการที่เขาให้อิสระในการออกแบบกับสถาปนิกอย่างเราค่อนข้างเยอะ เขาเพียงให้โจทย์เรามาว่า เขาอยากให้สร้างบ้านสำหรับครอบครัวที่เห็นทิวทัศน์รอบข้าง เห็นดาว และมีบ่อน้ำหนึ่งบ่อ พอเราคุยกับเขาก็ลงตัวตรงที่ เราเป็นคนชอบธรรมชาติ เราชอบให้บ้านซ่อนตัวอยู่ในสภาพแวดล้อมรอบข้าง เพราะฉะนั้น สิ่งสำคัญที่สุดในบ้านที่เรากำลังจะไปสร้างคือธรรมชาติ และทิวทัศน์ที่ธรรมชาติมอบให้ เราก็เลยเห็นพ้องกันว่า งั้นเราเอาบ้านไปสร้างตรงกลางพื้นที่ธรรมชาติเลย ทางเจ้าของบ้านก็เลยช่วยใช้กล้องโดรนบินถ่ายภาพตำแหน่งของที่ดินที่จะสร้างบ้านให้เรา เราก็เลือกตำแหน่งวางตัวบ้านลงตรงพื้นที่ที่น่าจะตัดต้นไม้ให้น้อยที่สุด”

  องค์ประกอบอันแปลกตาเปี่ยมสไตล์ในงานออกแบบบ้านหลังนี้อีกประการคือรายละเอียดของหลังคาบ้าน ที่นอกจากจะมีช่องแสงธรรมชาติ ที่รับแสงแดดสาดส่องเข้ามาในบ้านในยามกลางวันและเปิดให้เห็นแสงดาวในยามค่ำคืนแล้ว ยังมี ช่องฝน ที่เปิดให้สายฝนหลั่งรินเข้ามาเป็นทิวทัศน์ของปรากฏการณ์ทางธรรมชาติให้ผู้อยู่อาศัยในบ้านได้ชมกันอย่างกระจ่างตา

  จุดเด่นอีกประการของบ้านหลังนี้ก็คือ บ่อน้ำร้อนส่วนตัวภายในบ้าน ที่ได้แรงบันดาลใจจากโป่งน้ำร้อนบ้านยางปู่โต๊ะ บ่อน้ำพุร้อนที่เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติในชุมชนบ้านยางปู่โต๊ะในเขตพื้นที่ตั้งของบ้านหลังนี้นั่นเอง

  เจ้าของบ้านยังอยากให้บ้านใช้เฟอร์นิเจอร์น้อยที่สุดและปรับเปลี่ยนได้อย่างง่ายดาย เฟอร์นิเจอร์ส่วนใหญ่ในบ้านจึงเป็นแบบที่ขยับเขยื้อนเคลื่อนไหวได้ง่าย เน้นในการชมธรรมชาติและท้องฟ้าเสียมากกว่า

  “ในฐานะนักออกแบบบ้านหลังนี้ เราอยากให้ผู้พักอาศัยได้โอบกอดภูเขา โอบกอดธรรมชาติ ความเป็นป่า เราอยากให้พวกเขากล้าลงไปเหยียบพื้นดิน เหยียบหญ้า สัมผัสถึงความเปียกชื้นบนฝ่าเท้า สัมผัสกับประสบการณ์ที่เราไม่ได้พบเจอในชีวิตประจำวันสักครั้งหนึ่ง”