ศิลปะสื่อผสมกับวัสดุเหลือใช้มาเจอกันได้อย่างไร
ตอนอยู่มหาวิทยาลัย เอ๋เรียนจิตรกรรม แต่ดันไม่ชอบงานเพ้นท์ค่ะ ก็เลยตัดสินใจไปสนุกกับเรื่องวัสดุแทน เพราะเอ๋ชอบไปเดินห้างที่ขายวัสดุต่างๆ พอเห็นแล้วก็จินตนการไปว่ามันเป็นเหมือนชิ้นส่วนหรือเป็นองค์ประกอบสำหรับสัตว์ประหลาดในจิตนาการ ส่วนเรื่องวัสดุเหลือใช้ เอ๋เห็นพ่อแม่คัดแยกขยะมาตั้งแต่เด็กๆ พวกท่านจะนำของบางอย่างมาใช้งานใหม่ เพราะมันมีมูลค่า น่าเสียดายที่จะต้องทิ้งมันไป เอ๋เลยได้ซึบซับเรื่องนี้มาบ้างค่ะ

พอถึงเวลาต้องทำทีสิส เอ๋เลยอยากเอาวัสดุเหลือใช้มาประดิษฐ์ให้เป็นงานศิลปะ ตอนแรกเอ๋ยังไม่ได้อินเรื่องสิ่งแวดล้อมมากหรอกค่ะ แต่พอต้องหาข้อมูลมาทำรูปเล่ม เอ๋เลยได้เห็นปัญหาเรื่องสิ่งแวดล้อมมากขึ้นมาตั้งแต่ตอนนั้น ซึ่งในยุคนั้นมันยังไม่มีแนวคิดหรือองค์ความรู้เรื่องนี้เลยค่ะ

เรียนจบแล้วทำไมยังทำงานศิลปะที่เกี่ยวกับของเหลือใช้ต่อ
ตอนแรกเองก็จะล้มเลิกแล้ว เพราะได้ยินคนรอบข้างพูดอยู่บ่อยๆ ว่า ‘อย่าไปเป็นศิลปินเลย มันไม่มั่นคง’ แต่ตอนนั้นได้รับการติดต่อจากทางคุณสมชัย ส่งวัฒนา เจ้าของแบรนด์ Fly Now ว่าเขาจะซื้องานเรา มันเป็นครั้งแรกเลยที่รู้สึกว่างานศิลปะจากขยะมันขายได้จริงๆ คุณสมชัยเข้ามาจุดประกายให้เราเห็นว่า ยังมีคนที่มองเห็นคุณค่า หลังจากนั้นเราเลยตัดสินใจว่าจะไปต่อบนเส้นทางนี้ให้ได้

เตรียมตัวเป็นศิลปินอย่างไรบ้าง
เอ๋มานั่งทบทวนเลยค่ะว่ามีอะไรที่ต้องพัฒนาบ้าง เอ๋ไปทำงานประจำเพื่อเรียนรู้ระบบการทำงาน ว่าเขาทำงานกันอย่างไร พยายามเปิดรับความรู้ข้อมูลแต่ละสายงาน เพื่อนำมาขมวดเป็นองค์ความรู้สำหรับศิลปิน เพราะเอ๋คิดว่าการเป็นศิลปินคุณต้องรู้เรื่องการตลาด งบการเงิน การจัดการ การพูดคุยติดต่อสื่อสารด้วย ไม่ใช่รู้แค่เรื่องศิลปะอย่างเดียวเท่านั้น

นี่เป็นเหตุผลที่ทำให้ผลงานชุดล่าสุดอย่าง INCARNATE ออกมาในเชิงแฟชั่นหรือเปล่า
ไม่รู้ว่าสามารถเรียกเป็นงานแฟชั่นได้ไหม แต่เอ๋อยากให้มันเป็นงานศิลปะที่อยู่บนตัวคน เพราะงานของ Wishulada มันอยู่กับที่มานานแล้ว เอ๋อยากให้มันเคลื่อนไหวบ้าง ก็เลยหยิบไปสวมอยู่บนตัวคน

ทำงานกับของเหลือใช้ดูเหมือนง่าย ต้องพึ่งพาเรื่องดีไซน์มากน้อยแค่ไหน
พึ่งพาหมดเลยนะคะ เพราะวัสดุแต่ละประเภทมันมีความหลากหลาย อย่างการใช้ฝาขวดพลาสติก แค่เรื่องขนาดก็ไม่เท่ากันแล้ว ถ้าสังเกตดีๆ ก็จะมีรูปแบบหน้าตาที่ไม่เหมือนกันอีก ไหนจะเรื่องของสี มันต้องดีไซน์อยู่พอสมควรเลยค่ะ ว่าจะทำอย่างไรให้มันออกมากลมกลืน กลมกล่อม สวยงาม

ศิลปะจากขยะจำเป็นต้องสวย?
เอ๋อยากทำงานให้มันสวยและดูดี เพื่อทำให้คนรู้ว่าขยะพอมันถูกแปลงแล้ว มันก็ออกมาสวยได้ มีคนถามเหมือนกันว่าทำไมเอ๋ไม่เอาไปบดหรือไปหลอมทำเป็นงานดีไซน์เก๋ๆ ที่ดูไม่ออกว่าเป็นขยะ พาร์ทนั้นเอ๋ก็สนใจ แต่เราอยากให้คนเห็น เราอยากโชว์ไปเลยว่าทำมาจากฝาพลาสติกนะ ทำมาจากตาข่ายนะ เพราะคนจะได้รู้สึกว่ามันจับต้องได้ และเขาสามารถปรับเอาไปใช้กับของภายในบ้านเขาได้จริง อีกอย่างคือถ้าเราเอาไปแปรรูปมันก็จะกลายเป็นเรื่องที่ดูยุ่งยากด้วย เพราะต้องเสียเงินซื้อเครื่องจักรมาทำ ระดับประชาชนเท่าไหร่มันทำตามได้ยาก เอ๋คิดว่ามันไม่ใช่ ศิลปะมันต้องจับต้องได้ เลยเลือกทำออกมาในรูปแบบนี้

แล้วจริงๆ ปัญหาเรื่องสิ่งแวดล้อมก็ไม่ได้มีแค่เรื่องของพลาสติกเท่านั้น
Food Waste เป็นอีกหนึ่งปัญหาสิ่งแวดล้อมที่ร้ายแรงพอสมควรเลยค่ะ อยากให้มองเห็นประเด็นนี้เช่นกัน ต้องออกตัวก่อนว่า เอ๋ไม่ได้ห้ามหรือแอนตี้เรื่องการกินบุฟเฟ่ต์นะคะ แต่คิดว่ามันควรจะกินอย่างพอดีแบบไม่เหลือทิ้ง เพราะเราต้องเข้าใจที่มาของอาหารเหล่านั้นด้วยว่าใช้ทรัพยากรอะไรไปบ้าง

อีกหนึ่งเรื่องคือ Fast Fashion ทุกคนมักจะมองว่าไม่เป็นไรเพราะผ้าเป็นวัสดุธรรมชาติ แต่อย่าลืมว่าผ้าบางชนิดก็มีส่วนผสมของพลาสติก เมื่อมันลงไปในดินก็ไม่ย่อยสลาย ยังเหลือความเป็นพลาสติก สัตว์กินเข้าไปก็เป็นพิษกับเขา ผ้าที่ย่อมสีด้วยสารเคมีก็เป็นพิษต่อดินเช่นกัน เอ๋เลยอยากรณรงค์ไม่อยากให้มีความคิดที่ว่า ‘ใส่ครั้งเดียวแล้วพอ กลัวว่าคนอื่นจะมองแล้วดูไม่ดี’ เพราะมันทำให้มีเสื้อผ้าเหลือทิ้งเยอะมาก

เป้าหมายในการทำงานศิลปะของเอ๋คือ
เอ๋ตั้งใจเพิ่มเรื่องปริมาณขยะที่สามารถลดไปได้ เอ๋จะคำนวณเลยค่ะว่างานแต่ละชิ้น สามารถลดคาร์บอนฟุตพริ้นท์ไปได้เท่าไหร่ แล้วเราใช้วัสดุไปเท่าไหร่ ให้เป็นมาตรฐานของงานแต่ละชิ้น ในอนาคตก็อยากสร้างงานศิลปะที่เกี่ยวกับพื้นที่ อย่าง ในพื้นที่นั้นมีการบริโภคอะไรไปบ้าง ลดขยะไปได้เท่าไหร่ และก็อยากขยับขยายขอบเขตงานศิลปะให้มีความหลากหลาย มีการใช้เสียง แสง นวัตกรรมมาเป็นองค์ประกอบในงานศิลปะ